BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 CALSCALE:GREGORIAN PRODID:adamgibbons/ics METHOD:PUBLISH X-PUBLISHED-TTL:PT1H BEGIN:VEVENT UID:s_MrAMTL8NcEQtqD38ejM SUMMARY:IN DULCI JUBILO. Bach\, a ineludible recreación (ACCADEMIA DEL PIAC ERE) DTSTAMP:20260926T020313Z DTSTART:20261231T200000Z DESCRIPTION:_\\# concerto 6 # violas da gamba # quintón #_\n\n_**IN DULCI J UBILO**_ \n_**Bach\, a ineludible recreación**_\n\n**ACCADEMIA DEL PIACER E** \n**FAHMI ALQHAI**\n\nJOHANNA ROSE  _viola da gamba tenor_ \nRODNEY PRADA  _viola da gamba baixo_ \nRAMI ALQHAI  _viola da gamba baixo_ \nJA VIER NÚÑEZ  _órgano_ \nFAHMI ALQHAI  _quintón / dirección_\n\n_Johann Seb astian Bach / Johann Michael Bach_\n\n**Salón Teatro** \nSantiago de Comp ostela \n**martes 20 outubro** 2026 \n20.00\n\nPara os músicos de igrexa alemáns\, e particularmente para os organistas\, improvisar e compoñer ar ranxos sobre as coñecidas e sinxelas melodías dos corais da tradición refo rmista luterana formou sempre parte do seu traballo diario\, e é por iso q ue Johann Sebastian Bach nos deixou centos de exemplos\, escritos ao longo de toda a súa vida. Abonda dicir que Bach experimentou todas as formas po sibles de embelecer esas melodías\, familiares para os fieis alemáns\, fac endo uso da súa extrema habilidade para o contrapunto. A proposta de Accad emia del Piacere proporciónanos a oportunidade de escoitar exemplos de cad a procedemento utilizado por Bach: dende a simple ou ornamentada harmoniza ción da melodía na voz aguda até a demostración da súa mestría insuperable da arte do contrapunto\, engadindo contramelodías e edificando verdadeira s fantasías. \nBach readaptou en decenas de ocasións unha mesma versión d un coral\, xa fose para órgano\, para coro ou para instrumentos. As súas r educións para órgano reflicten un pensamento melódico de voces independent es\, cantables\, esencialmente vocais\, aínda que interpretadas por instru mentos. Accademia del Piacere propón recuperar esa vocalidade instrumental de liñas independentes\, verdadeiro núcleo destas obras\, cun cuarteto du n dos instrumentos máis dotados para o ideal de imitación da voz humana\, a viola da gamba\, tan querido e usado polo mesmo Bach e tan capaz de pron unciar palabras sen dicir palabras dende un sinxelo xesto de arco. \nBaix o a dirección artística do violagambista Fahmi Alqhai\, Accademia del Piac ere é un dos conxuntos de música antiga máis salientables de Europa. Recoñ ecido pola audacia dos seus proxectos innovadores\, a súa excelencia inter pretativa e a súa poderosa presenza escénica\, o grupo sitúase á vangarda dunha interpretación historicamente informada pero profundamente emocional . A súa concepción da música antiga como unha arte viva\, expresiva\, apai xonada e actual\, convérteo nun referente na comunicación directa e vibran te co público. Galardoada con prestixiosos premios internacionais\, Accade mia de Piacere ten actuado en boa parte dos escenarios e festivais máis im portantes do mundo.\n\nPROGRAMA\n\n**Johann Sebastian Bach** (1685-1750)\n \nCoral Nun komm\, der Heiden Heiland BWV 659\n\nCoral Liebster Jesu\, wir sind hier BWV 731\n\nCoral In dir ist Freude BWV 615\n\nCoral In dulci ju bilo BWV 368\n\nCoral In dulci jubilo BWV 751 \n(Johann Michael Bach\, 16 48-1694\; antes atribuido a J. S. Bach)\n\nContrapunctus I & Canon per aug mentationem in contrario motu\, de _A Arte da Fuga BWV 1080_ \nPreludio B WV 700 \nFughetta BWV 701 \nCanone alla Settima (Variation III)\, de _Va riacións Canónicas BWV 769_ \nMovemento do _Magnificat BWV 243a_ \n(todo s sobre o coral _Vom Himmel hoch\, da komm’ ich her_)\n\nCoral Ich ruf’ zu dir\, Herr Jesu Christ BWV 639\n\nContrapunctus VIII & Contrapunctus IV\, de _A Arte da Fuga BWV 1080_\n\nTrío en sol menor BWV 584\n\nCoral Wachet auf\, ruft uns die Stimme BWV 645\n\n                              _arran xos: Fahmi Alqhai_\n\n**ACCADEMIA DEL PIACERE** \n A valentía dos seus in novadores proxectos e a forte personalidade artística do seu director fixe ron de Accademia del Piacere o grupo de vangarda da música antiga española e un dos punteiros en Europa\, grazas á súa concepción da música históric a como algo vivo\, cheo de emocións que os seus músicos interiorizan como propias e transmiten ao espectador. \nDende os seus comezos en 2002 Accad emia del Piacere afondou e revelou novos matices en repertorios fundamenta is das músicas históricas\, como o _Seicento_ italiano\, ao que dedicou os seus discos _Le Lacrime di Eros_ (Premio Prelude Classical Music 2009) e _Amori di Marte_\, centrado no _Combattimento di Tancredi e Clorinda_ de M onteverdi (Disco Excepcional Scherzo 2011 e CD Tipp en Toccata Magazine\, Alemania)\, ou a música de cámara francesa da corte do Rei Sol\, rexistrad a en _Les violes du Ciel et de l’Enfer_ (nomeado ao premio da crítica euro pea International Classical Music Awards 2011). En todos eles a crítica sa lientou o fascinante e directo poder de comunicación cara ao público de Ac cademia del Piacere. \nEn 2011 Accademia del Piacere convulsionou o mundo da música histórica con _Las Idas y las Vueltas_\, unha incursión polo mu ndo do flamenco e as súas conexións coa música barroca realizada en colabo ración co cantaor Arcángel\, que lle valeu o Giraldillo á Mellor Música da Bienal de Flamenco de Sevilla 2012 e un grande éxito discográfico a nivel europeo como cuarto compacto do selo fundado por Fahmi e Rami\, Alqhai & Alqhai. \nIgualmente valente é o seu seguinte proxecto discográfico\, que revive o apaixonante mundo da improvisación na España arredor de 1600: _R ediscovering Spain_ (2013)\, onde de novo Fahmi Alqhai e Accademia del Pia cere arriscan e ofrecen novas glosas ao público de hoxe. Entre os seus pro xectos posteriores cóntanse os dous primeiros compactos a só de Fahmi Alqh ai\, _A piacere_ (para Gramophone\, un CD «extraordinario» que «leva a vio la da gamba a un novo terreo de gozoso potencial»)\, e _The Bach Album_ (C D Excepcional para _Scherzo_ e Melómano de Oro). Consecutivamente en 2016 e 2017 Accademia recibe o premio GEMA ao Mellor Grupo Barroco español. En 2016 Fahmi Alqhai e Accademia del Piacere repiten Giraldillo da Bienal\, e sta vez á Innovación\, con _Diálogos_\, xunto a Rocío Márquez\, proxecto l evado ao disco en 2019 (Premio Melómano de Oro). Ese mesmo ano lanzan para Deutsche Harmonia Mundi _Muera Cupido_\, dedicado á música vocal da Españ a barroca\, xunto á soprano Nuria Rial e premiado en 2020 como mellor reci tal de ópera pola industria discográfica alemá (Premio Opus Klassik). En 2 022 dedican _Colombina_ ao manuscrito sevillano homónimo do século XV. \n O recoñecemento a nivel español e europeo valeulles a Fahmi Alqhai e Accad emia del Piacere a súa presenza nos escenarios máis prestixiosos da música clásica europea e mundial: entre outros moitos\, visitaron as Filharmónic as de Berlín\, Hamburgo e Colonia\, os Konzerthaus de Berlín e de Viena\, o Oji Hall de Tokio\, o Auditorio Nacional de Madrid\, o Festival Internac ional Cervantino de México\, a Fundação Gulbenkian de Lisboa ou o Festival de Música Antiga de Utrecht\, ademais doutros moitos festivais e salas de Estados Unidos\, Colombia\, Xapón\, Panamá\, Holanda\, Alemaña\, Bélxica\ , Suíza\, España\, Dubai\, etc. Os concertos de Fahmi Alqhai e Accademia d el Piacere son regularmente emitidos en directo pola Unión Europea de Radi odifusión dende as súas emisoras asociadas\, como RNE\, NDR de Alemaña\, R adio della Svizzera Italiana ou a Radio Checa\, e foron transmitidos por e misoras de televisión de todo o mundo\, dende TVE á xaponesa NHK. \nAccad emia del Piacere recibe o apoio do INAEM e da Agencia Andaluza de Instituc iones Culturales.\n\n**FAHMI ALQHAI** \nFahmi Alqhai é recoñecido como un dos máis brillantes e prestixiosos intérpretes de viola da gamba do mundo \, así como un dos principais referentes da música antiga na actualidade. Admirado polo seu enfoque expresivo e comunicativo dos repertorios históri cos\, tende pontes entre culturas a través da súa arte e a súa visión musi cal. \nNado en Sevilla en 1976\, de pai sirio e nai palestina\, pasou a s úa primeira infancia en Siria\, onde comezou os seus estudos musicais. Fah mi Alqhai encarna un diálogo entre os mundos do Mediterráneo. É director a rtístico de FeMAS (Festival de Música Antiga de Sevilla)\, o máis antigo e importante de España no seu xénero\, e dirixe o internacionalmente aclama do conxunto Accademia del Piacere. Con Accademia del Piacere ten actuado n os principais escenarios de Europa\, América e Asia e recibido numerosos p remios internacionais: o álbum _Muera Cupido_ gañou o Opus Klassik Award 2 020\; _Les Violes du Ciel et de l’Enfer_ foi nominado aos ICMA\; _Colombin a_ (2024) obtivo tres Premios GEMA e _Le Lacrime di Eros_ recibiu o Prelud e Classical Music Award. \nAs súas colaboracións con artistas flamencos s on especialmente innovadoras: _Las idas y las vueltas_\, xunto a Arcángel\ , obtivo o Giraldillo ao Mellor Acompañamento Musical na Bienal de Flamenc o de Sevilla 2012 e _Diálogos_\, con Rocío Márquez\, recibiu o Giraldillo á Innovación en 2016. Os seus discos en solitario\, _A piacere_ (2014) e _ The Bach Album_ (2016)\, consolidaron aínda máis a súa reputación como int érprete visionario\, recibindo ambos múltiples premios de GEMA\, _Scherzo_  e _Melómano_. En 2018 foi distinguido coa Medalla da Cidade de Sevilla. \nDende novo\, Fahmi Alqhai ten colaborado regularmente cos conxuntos inte rnacionais máis prestixiosos de música antiga\, como Hespèrion XXI (Jordi Savall) e Il Suonar Parlante (Vittorio Ghielmi)\, e ten actuado como solis ta con importantes orquestras\, entre elas a Orquesta Nacional de España\, o Ensemble Vocal de Lausanne (Michael Corboz) e a Orquesta Barroca de Sev illa. A súa curiosidade artística esténdese máis alá da música antiga\, pa rticipando tamén en proxectos contemporáneos e de jazz xunto a músicos com o Uri Caine. \nFahmi Alqhai gravou para selos como Deutsche Harmonia Mund i\, Alia Vox\, Glossa\, Winter & Winter e o seu selo persoal Alqhai & Alqh ai e aparece con frecuencia en programas de televisión e radio de todo o m undo. Estudou con Ventura Rico en Sevilla e posteriormente con Paolo Pando lfo na Schola Cantorum Basiliensis e con Vittorio Ghielmi no Conservatorio della Svizzera Italiana de Lugano. Paralelamente á súa formación musical\ , obtivo o título de Odontoloxía pola Universidade de Sevilla.\n\n_**IN DU LCI JUBILO**_ \nA musicofilia de Martín Lutero é un dos sucesos máis afor tunados da historia da música occidental. Grazas a ela\, a igrexa reformad a situou no centro da súa renovada liturxia os corais: un gran corpus de m elodías sinxelas e de fácil aprendizaxe para o pobo\, naturalmente con tex to xa en alemán. Algunhas delas foron compostas _ex novo_ durante o século XVI –incluso de man do propio Lutero–\, pero a maioría foron tomadas de v ellos cantos\, e en particular dos latinos do gregoriano aos que substituí an\, como por exemplo _Nun komm’ der Heiden Heiland_\, procedente dun himn o ambrosiano\; houbo tamén reciclaxe de cancións profanas\, caso o alegre _In dir ist Freude_. \nPara os músicos de igrexa alemáns\, e particularme nte para os organistas\, improvisar e compoñer arranxos sobre esas melodía s formou sempre parte do seu traballo diario e é por iso que Johann Sebast ian Bach nos deixou centos de exemplos\, escritos dende o inicio da súa ca rreira profesional até\, literalmente\, o seu mesmo leito de morte. Lonxe de ser unha pesada obriga\, a familiaridade (aínda hoxe!) dos fieis alemán s con estas melodías facilita ao músico litúrxico un magnífico punto de pa rtida para\, ao reelaborar ese material\, garantir a encantadora combinaci ón de novidade e evocación do coñecido que é fórmula infalible para compra cer ao bo ouvinte. \nAbonda dicir que Bach experimentou todas as formas p osibles de embelecer esas melodías\, facendo uso da súa extrema habilidade para o contrapunto. A proposta de Accademia del Piacere proporciónanos a oportunidade de escoitar exemplos de cada procedemento. Así\, en _In dulci jubilo_ (BWV 368) Bach realiza una sinxela harmonización co coral na voz máis aguda\, das que aínda hoxe utilizan como exemplo de libro os profesor es de harmonía dos conservatorios. En _Liebster Jesu\, wir sind hier_ (BWV 731) a melodía\, sempre na voz aguda\, é ornamentada de maneira suntuosa até quedar marabillosamente irrecoñecible entre trilos\, mordentes\, apoia turas e grupetos. \nPero onde Bach amosaba a súa mestría insuperable era na arte do contrapunto\, isto é\, engadir elaboradas contramelodías ao sin xelo coral\, que queda daquela como _cantus firmus_: unha lenta base de no tas longas sobre a que se constrúe unha verdadeira fantasía. O _In dulci j ubilo_ do seu tío e sogro Johann Michael (antes atribuído a Johann Sebasti an co número de catálogo 751) puido servirlle como exemplo –superado\, com o sempre– para _Ich ruf’ zu dir\, Herr Jesu Christ_ (BWV 639). O caso máis sofisticado de elaboración dun coral en Bach constitúeno\, sen dúbida\, a s _Variacións canónicas sobre Von Himmel hoch_ (BWV 769)\, que\, non en va n\, o propio Bach publicou en vida\, privilexio excepcional que reservou a moi poucas obras. Escritas para o seu ingreso nunha exclusiva academia ci entífico-musical\, a do ilustrado Mizler\, Bach viste o sinxelo coral con cinco sucesivas roupaxes: canons á oitava\, á quinta\, á sétima\, por aume ntación e\, finalmente\, por inversión\; é dicir\, autoimitacións diversas e estritas da melodía orixinal\, que Bach\, ademais\, embelece con voces engadidas para demostrar un virtuosismo técnico na escritura musical que n unca estivo ao alcance\, digámolo sen ambaxes\, de ninguén máis na histori a. \nMoito máis famoso\, con todo –e por certo tamén publicado en vida de Bach\, este entre os _Corais Schübler_– é o _Wachet auf\, ruft uns die St imme_ (BWV 645). Versión para órgano dunha fantasía orixinalmente escrita para coro e orquestra na cantata BWV 140 (na que o coral é cantado polos t enores coa estrofa _Zion hört die Wächter singen_)\, demóstranos que as re ducións organísticas de Bach reflicten un pensamento melódico de voces ind ependentes\, cantables\, esencialmente vocais aínda que interpretadas por instrumentos. O propio Bach readaptou en decenas de ocasións unha mesma ve rsión dun coral agora para órgano\, despois para coro ou para instrumentos . Nada mellor\, pois\, para recuperar esa vocalidade instrumental de liñas independentes\, verdadeiro núcleo destas obras\, que o cuarteto dun dos i nstrumentos máis dotados para o ideal de imitación da voz humana\, a viola da gamba\, tan querido e usado polo mesmo Bach e tan capaz de pronunciar palabras sen dicir palabras dende un sinxelo xesto de arco. \n                       Juan Ramón Lara\n\n![](https://ateneodesantiago.gal/storage/at tachments/colaboradores-6a342457238a2.jpeg) LOCATION:Praza de Salvador Parga\, 4\, 2º
\n15704 Santiago de Compostela X-MICROSOFT-CDO-BUSYSTATUS:BUSY DURATION:PT END:VEVENT END:VCALENDAR